วันนี้ได้อ่านผลการสำรวจของ American Foundation for the Blind (AFB) ที่เค้าสำรวจเกี่ยวกับความคิดเห็นของผู้พิการทางสายตาในอเมริกาที่มีต่อแบงก์ดอลล่าร์สีเขียวๆ ที่พวกเราคุ้นเคยกันดี คือเรื่องมันเริ่มมาเมื่อปลายปีที่แล้ว (ถ้าเราจำไม่ผิด) ว่ามีการฟ้องร้องเรื่องความไม่เท่าเทียมกันในการเข้าถึงการใช้แบงก์ดอลล่าร์ของผู้พิการทางสายตาในอเมริกา คนทั่วไปอ่านแล้วอาจฟังดูแปลกๆ แต่เราจะเล่าให้ฟังว่าทำไมเค้าถึงต้องฟ้องร้องกัน

สาเหตุก็คือว่าแบงก์ดอลล่าร์นั้นมีอยู่สีเดียวคือสีเขียว ไม่ว่าจะมีมูลค่าเท่าไหร่ก็ตาม แถมยังมีขนาดเท่ากันไปหมดเสียอีกด้วย ด้วยเหตุนี้ผู้พิการทางสายตาจึงไม่สามารถบอกได้ด้วยสัมผัสหรือสีว่าแบงก์ที่พวกเค้ามีหรือได้รับทอนมานั้นมีมูลค่าเท่าไร พวกเค้าต้องพึ่งคนสายตาปกติให้ช่วยบอกให้ว่าแบงก์อะไรเป็นแบงก์อะไร หรือมีบางคนก็ต้องใช้เทคโนโลยีอย่างสแกนเนอร์ช่วยในการแยก (เว่อร์ไปมั๊ยเนี่ย ผู้พิการทางสายตาต้องใช้เทคโนโลยีช่วยแยกแบงก์ ในขณะที่คนสายตาปกติไม่ต้องทำอะไรเลย) เพราะอย่างนี้ผู้พิการทางสายตาจึงแก้ไขด้วยการมีวิธีการพับแบงก์ที่มีมูลค่าต่างกันในรูปแบบต่างๆ (อันนี้เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเค้าพับแบบไหน คงต้องลองให้แอ๊ปเปิ้ลไปสืบดู)

นี่ก็เลยเป็นที่มาว่าทำไมจึงมีการฟ้องร้องเรื่องการไม่สามารถเข้าถึง และความไม่เท่าเทียมกันเกี่ยวกับการใช้แบงก์ดอลล่าร์เกิดขึ้น เราคิดว่ามันก็คงไม่เว่อร์เกินไปหรอกที่มีคดีแบบนี้เกิดขึ้น ก็อเมริกาเค้าก็ชอบฟ้องร้องกันอยู่แล้วด้วยนี่ ไม่งั๊นอาชีพทนายความจะรุ่งเหรอ

เอาล่ะมาเล่าถึงประสบการณ์อันน้อยนิดของเราเกี่ยวกับการแยกแบงก์มั่งดีกว่า เมื่อเกือบสี่ปีที่แล้วเรากับเพื่อนอีกคนหนึ่งก็มีโอกาสได้เดินทางไปเข้าร่วมการอบรมของผู้หญิงพิการนานาชาติที่ Eugene, Oregon เป็นเวลาสามอาทิตย์ พวกเราไปอยู่กับ host แล้วเค้าก็พยายามสอนให้เราดูแบงก์และเหรียญเหมือนกัน แต่ไม่สามารถเจ้าค่ะ เหรียญเค้าก็มีหลายแบบ (แต่ถ้าอยู่นานอีกนิดอาจพอแยกได้ เพราะอย่างน้อยก็มีรูปร่างและขนาดไม่เท่ากัน) แต่สำหรับแบงก์นี่หมดสิทธิ์ ไม่ว่าจะอยู่นานแค่ไหนก็ไม่มีทาง host เราเค้าบอกว่าที่จริงในแบงก์ดอลล่าร์แต่ละมูลค่าจะมีหน้าปร