A blind says : all the mysteries unveiled

เอามาให้อ่านอัพเดทกันค่ะ คนพิการไทยก็ฝันอยากให้มีแบบนี้มั่งเหมือนกัน... ได้ข่าวมาแว่วๆ ว่าจะมีการยกเลิกรถเมล์แบบไม่ติดแอร์แล้วเปลี่ยนเป็นรถแอร์ให้หมด แต่อย่าลืมทำให้คนพิการไทยขึ้นได้ด้วยนะ

ชีวิตคนพิการไต้หวัน... ไม่  "ด้อยโอกาส"
เกาะไต้หวันมีพื้นที่เล็กกว่าไทยราว ๑๕ เท่า ประชากรไม่หนาแน่นนัก มีประมาณ ๒๓ ล้านคนเท่านั้น แต่ไต้หวันให้ความสำคัญกับคนพิการที่มีเพียงร้อยละ ๕ หรือประมาณ
๑.๔ ล้านคน ทางเดินเท้าทุกหนทุกแห่งมีทางลาดสำหรับให้ผู้พิการที่ใช้รถเข็นสามารถขึ้นลงถนนและทางเดินเท้าได้อย่างสะดวก และยังมีทางเดินสำหรับคนตาบอดบนทางเท้าด้วย
ห้องน้ำในสำนักงานของรัฐ ห้างสรรพสินค้าและร้านค้าใหญ่ๆ มีห้องน้ำสำหรับคนพิการใช้เก้าอี้เข็น ในลิฟต์ยังมีตัวอักษรเบรลล์อำนวยความสะดวกคนตาบอดอีกด้วย นักท่องเที่ยวที่ไปไต้หวันอาจคิดว่า
สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการเพิ่งมีในสมัยที่ นายเฉิน สุ่ย เปียน เป็นประธานาธิบดี เพราะภรรยาเป็นคนพิการนั่งรถเข็น แต่ความจริงแล้วไต้หวันมีสวัสดิการสำหรับคนตาบอดมานาน
๑๐ ปีแล้ว โดยเฉพาะเมื่อมีการก่อตั้งมูลนิธิสวัสดิการสังคมอีเดน เมื่อปี ๒๕๒๕ โดย นางหลิว เซียะ นักเขียนหญิงหัวใจแกร่ง ที่ต้องนั่งรถเข็นเพราะเป็นโรคไขข้ออักเสบ
แต่ไม่ยอมแพ้สภาพร่างกาย พยายามต่อสู้เพื่อช่วยเหลือผู้พิการให้ได้รับสวัสดิการต่างๆ เช่น อบรมอาชีพ การจ้างงาน การดูแลในระยะยาว ทุกวันนี้ คนพิการในไต้หวันเดินทางไปไหนมาไหนด้วยตัวเองได้อย่างสบาย
ขึ้นรถไฟฟ้าก็ได้ ขึ้นรถโดยสารสาธารณะก็ได้ เพียงแค่แสดงบัตรคนพิการก็จะได้รับการดูแลอย่างดี และยังมีรถโดยสารสาธารณะสำหรับคนพิการโดยเฉพาะ โดยมีรางเลื่อนยกรถเข็นขึ้นรถและจะออกวิ่งตามเวลา

 ผู้พิการในไต้หวันพึงพอใจในสวัสดิการสำหรับคนพิการมากถึงร้อยละ ๖๐-๗๐ แต่ยังมีบางสิ่งบางอย่างที่อยากให้รัฐบาลช่วยเหลือมากขึ้น เช่น การอำนวยความสะดวกด้านการจราจรและการจ้างงาน
หากไทยใช้ไต้หวันเป็นแบบอย่าง คนพิการในไทยคงได้ใช้ศักยภาพในตัวเองได้มากกว่าที่เห็นและเป็นอยู่นี้  

ที่มา : ข่าวสดออนไลน์ ๒๓ มิ.ย. ๒๕๕๑