สวัสดีครับแฟนบล็อกปอมทั้งหลาย ผมเชน หยินและหยางครับ วันนี้ปอมอู้ครับ ผมเลยมาอัพแทนเป็นการชั่วคราว หุๆ (ผัวะ! โดนปอมตบ) จริงๆไม่ใช่หรอกครับ คราวนี้เป็นการเขียนบล็อกร่วมกันระหว่างปอมกับผมต่างหาก หวังว่าคนอ่านจะเพลิดเพลินกันตามสมควรนะครับ

 

เอนทรี่นี้สืบเนื่องหลังจากผมรู้ว่าปอม "อ่าน" ข้อมูลทางคอมพิวเตอร์ด้วย "ตาทิพย์"

 

ตาทิพย์คืออะไร?

 

ตาทิพย์คือโปรแกรมที่พัฒนาโดยคนไทยครับ มันคือเครื่องมือที่จะแปลงตัวอักษรให้เป็นน้ำเสียงเหน่อๆของผู้หญิงคนนึงให้ผู้พิการทางสายตาได้รับข้อมูลข่าวสารทางคอมพิวเตอร์ได้ 

 

พอรู้ดังนี้แล้ว เวลาผมเขียนเมลหาปอม ผมก็จะพิมพ์อย่างระมัดระวังครับ ตรวจทานพยัญชนะ วรรณยุกต์ต่างๆ กลัวว่าถ้าพิมพ์ผิดแล้วมันจะทำให้ตาทิพย์อ่านไม่ออก ส่งผลให้ปอมก็อ่านไม่ออกไปด้วย

 

ทันใดนั้นเกิดความสงสัยครับว่า เอ ผมตั้งใจพิมพ์ให้มันถูกต้อง ใช้ภาษาไทยอย่างถูกหลัก จึงไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าเกิดคนกลุ่มนึงก็ตั้งใจเหมือนกัน แต่ตั้งใจเขียนภาษาไทยให้ไม่ถูกต้องและผิดหลักล่ะ ตาทิพย์มันจะอ่านออกไหม ผู้พิการทางสายตาจะรับสารได้ไหม อืมน่าสนๆ

 

ว่าแล้วผมกับปอมก็เลยทำการทดสอบกันครับ โดยผมไปขอน้องไอ (นามสมมติ แต่เหมือนชื่อจริงเลย แถมลิงค์ให้ด้วยเพื่อเป็นการขอบคุณ 555) ให้ช่วยส่งข้อความที่คิดว่าวิบัติสุดๆมาหน่อย จะเอามาให้ตาทิพย์อ่านให้ปอมฟังดู

 

แล้วน้องไอก็ไม่ทำให้ผมผิดหวังครับ สิ่งที่น้องคัดมาให้ "วิบัติ" ได้แบบวินาศจริงๆ ขนาดที่น้องไอถึงกับออกปากเลยว่า "อ่อย พี่เชนขา นุ้งไอปวดหัวค่ะ - -" " ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้ว คิดว่าทุกคนก็คงอยากลองฟังดูเหมือนกันว่า ภาษาวิบัติมันเป็นยังไงในการรับรู้ของผู้พิการทางสายตา

 

กติกาการฟัง ปอมอัดมาให้ฟังสองโหมดครับ อันแรกนั้นเป็นสปีดปกติที่ปอมฟังอยู่ ถือว่าเร็วสำหรับคนทั่วๆไป เพราะปอมฟังจนชินแล้ว ให้พวกเราฟังไปลองคิดตามไปด้วยว่ามันแปลว่าอะไรวะ หรือไม่ก็ไปเอากระดาษปากกามาจด หลังจากนั้นค่อยฟังอันที่สองซึ่งลดสปีดลงมาเพื่อให้คนธรรมดาพอฟังออกบ้าง คราวนี้น่าจะพอเข้าใจว่าเจ้าตาทิพย์กำลังพูดอะไรอยู่ สุดท้ายค่อยเลื่อนไปอ่านสคริปว่าจริงๆแล้วข้อความมันคืออะไร ตกลงตามนี้นะครับ

 

บอกก่อนว่าที่ "ตาทิพย์" อ่านอยู่นี้ เป็นบทแปลเพลง How do i live เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Con air ครับ เชิญร่วมกันปวดหัวได้แล้วครับ

 

hi-speed ver.


normal speed ver.

.

.

.

.

.

.

.

.

เอิ่ม

.

.

.

.

.

.

.

.

เอ่อ

.

.

.

.

.

.

.

.

 

เค้าจาผ่านยามค่ามคืนปัยดั๊ยยางงาย . . . หากว่าค้าวมะมีตะเอง (แง๊...)

หากเค้าต้องอยุเพียงลำพังโดยรั๊ยตะเอง

ก๊ะมะยู้เยย...ว่าชีวิ๊ดเค้ามานจะเปงแบบหนาย

แร๊ะนายตอนเน้ . . . เค้าตุ้งกานโอบกอดตะเองอาวว้าย นายอ้อมแข๋น

ตะเองครือชีวิ๊ด คือดวงจาย คือโลกท้างใบของเค้า

หากตะเองจากเค้าปาย

คงท่าวกะว่าตะเองดั๊ยเอาทุ๊กสิ่งดีๆนายชีวิ๊ดเน้ไปดุ้ย

หักรั๊ยเซิ่งตะเอง

คุงรั๊ยเซิ่งดวงตาวาน . . . บนท้องฟ้าา