ตาบอด potluck

posted on 21 Dec 2008 23:14 by nupomme in Accessibility

การใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังของคนตาบอดนี่บางครั้งในบางเรื่องอาจเป็นเรื่องลำบาก (หรือถ้าจะมองให้ขำก็ได้) วันนี้มีเรื่องมาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับการเลือกของกินของใช้ให้ได้ตามที่อยากกินอยากใช้ เพื่อให้เพื่อนๆ เห็นภาพมากขึ้น เราขอยกตัวอย่างประกอบสักหลายๆ ตัวอย่างละกันนะคะ

 

ตัวอย่าง...

 

วันหนึ่งได้คุยกับพี่โบ พี่แกบอกว่า...

"ทำไงดีปอม พี่อยากกินโปรตีนรสช๊อคโกแลต แต่เปิดไปแล้วสามกระป๋องเจอแต่วานิลาอ่ะ นี่พี่ใช้วิธีสุ่มเปิดแล้วนะ สงสัยต้องยกลังไปให้เพื่อนห้องข้างๆ ช่วยดู" (ผลิตภัณฑ์ยี่ห้อหนึ่งที่ไม่ขอเอ่ยชื่อในที่นี้ แต่เอาเป็นว่ามันมีสามรส วานิลา, ช็อคโกแลต และสตอเบอรี่) แต่เนื่องจากรูปทรงของกระป๋องเหมือนกันหมดเลย ต่างกันตรงที่ฉลากที่แปะเท่านั้น แต่พวกเราไม่สามารถเห็นได้ เลยต้องสุ่มเอายังงี๊อ่ะค่ะ แล้วหลายครั้งก็ดันสุ่มไม่ได้ของที่อยากกิน อิๆ

 

อีกครั้งหนึ่ง skype คุยกับพี่โบ พี่แกก็กินไปด้วยคุยไปด้วย

"นี่ปอม ตอนนี้พี่กำลังกินเลย์อยู่ล่ะ (อิๆ อิจฉามะ ที่อังกฤษมีเลย์รึป่าวจ๊ะ) แต่...อย่าถามพี่นะว่าพี่กินรสอะไรอยู่ เพราะไม่รู้อ่ะ! รสชาติมันเค็มๆ..."

"เอ่อ...พี่โบ มันก็เค็มๆ ทั้งนั้นแหล่ะ สงสัยรสมันฝรั่งแท้รึป่าว?"

เอ้า เดากันเข้าไป คือเดาถูกหรือเดาผิดก็บอกไม่ได้อยู่ดี ฮ่าๆๆๆ

 

เร็วๆ นี้เล่าให้เปิ้ลฟังว่ามีพี่คนไทยที่อังกฤษไปอเมริกามา เค้าเอาชีโตสรสชีสกลับมาด้วย เรากินแล้วอร่อยมากกก เปิ้ลไปลองหาซื้อดูสิ เคยกินหรือยัง ปรากฎว่าเปิ้ลตอบว่า...

"เราไม่รู้อ่ะว่าเคยกินหรือยัง ตอนมาใหม่ๆ เรากินขนมเยอะมากเลยอ่ะ แต่ไม่รู้ว่ากินยี่ห้ออะไรไปบ้าง!"

อย่าว่าแต่เปิ้ลที่ต้องอยู่คนเดียวที่อเมริกาโดยมีคนไทยแถวนั้นน้อยมากเลยค่ะ ขนาดเราที่อยู่บ้านเดียวกับเพื่อนๆ คนไทย เวลาไปช้อปปิ้งก็ไปกับเพื่อนคนไทย หลายครั้งเรายังไม่รู้เลยว่าไอ้ของที่เราชอบๆ กินน่ะ มันยี่ห้ออะไรบ้าง เพราะฉะนั้นถ้าเกิดเปลี่ยนคนพาไปซื้อของล่ะก็เราก็อาจจะไม่ได้ของอย่างที่เคยได้ เพราะต่างคนก็อาจจะเลื้อกซื้อของกินของใช้คนละยี่ห้อกัน แล้วถ้าเราบอกหน้าตาของแพ๊คเกจไม่ได้ล่ะก็จะเพิ่มความยากในการหาให้อีก ถ้ามองในแง่ดีก็คือเราก็จะได้ลองอะไรใหม่ๆ แต่ถ้าเกิดถูกใจอยากกินอยากใช้ของยี่ห้อนั้นๆ อีก แล้วเกิดลืมถามยี่ห้อมา (หรือถามแต่ดันลืมไปแล้ว) และเกิดไม่ได้ไปช้อปกับคนที่เลือกซื้อของชิ้นนั้นๆ ให้ก็อดค่ะ

 

ยกตัวอย่างมาแต่ของกิน เดี๋ยวจะโดนเพื่อนๆ หาว่าเห็นแก่กินค่ะ (ซึ่งก็อาจมีความจริงปนอยู่บ้าง 555) เราลองมาดูตัวอย่างพวกของใช้กันบ้างดีกว่าค่ะ

 

"นี่ๆ พี่ปอม เราอยากรู้ว่าน้ำหอมที่พี่ใช้นี่ของอะไรน่ะ" น้องลูกเกดถาม

"ขวดไหน?" เราถามกลับ

"ขวดนั้นน่ะ ขวดที่พี่เอาไปใช้ตอนไปขอนแก่นน่ะ" น้องว่า

"อ๋อ ของ CK น่ะ" เราตอบ

"กลิ่นอะไร" น้องถามต่อ

อ้าว ดันมาถามคำถามยากซะแล้วมั๊ยล่ะ "จำไม่ได้แล้ว ซื้อมาสักระยะแล้ว อะไรสักอย่าง summer นะ" อิๆ กระจ่างมากเลยเนอะ

 

ตัวอย่างที่ยกมานี่เอาไว้ให้อ่านเพื่อให้ได้เข้าใจวิถีชีวิตของคนตาบอดมากขึ้นค่ะ ถ้ามองในแง่นึงคนตาดีก็อาจจะเห็นว่าเป็นเรื่องลำบากที่ในบางครั้งคนตาบอดไม่สามารถเลือกกินเลือกใช้อะไรที่อยากกินอยากใช้ในโอกาสนั้นๆ ได้ แต่ถ้ามองอีกแง่นึง พวกเราคนตาบอดก็สามารถมองให้เป็นเรื่องไม่ซีเรียส มองให้มันเป็นเรื่องขำได้ค่ะ (แต่ถ้าได้กินได้ใช้อะไรอย่างที่อยากกินอยากใช้ก็จะดีกว่าค่ะ)

 

คราวนี้ลองมาดูสถานการณ์สุดท้ายกันบ้าง บางทีไอ้การไม่สามารถมองเห็นฉลากที่แปะอยู่บนผลิตภัณฑ์ต่างๆ ก็อาจกลายเป็นเรื่องซีเรียสได้เหมือนกัน ในกรณีนี้ก็อย่างเช่นการกินยาค่ะ...

 

เมื่อหลายปีที่แล้ว (สมัยที่เรายังพอมองเห็นมากกว่าตอนนี้) เราได้ไปทำงานเป็นผู้ประสานงานการจัดการสัมมนาเรื่อง ICT สำหรับคนพิการ ซึ่งจะมีผู้เข้าร่วมเป็นทั้งคนพิการและคนไม่พิการจากประเทศต่างๆ หนึ่งในนั้นเป็นผู้เข้าร่วมตาบอดจากอินโดนีเซียค่ะ เผอิญว่าคุณคนนั้นเกิดป่วย เลยมีคนพาไปหาหมอที่โรงพยาบาล หมอจ่ายยามาให้หลายขนาน ทีนี้พอกลับมาถึงโรงแรมเกิดปัญหาว่าไม่รู้ว่าต้องกินยาชนิดไหนตอนไหน กี่เม็ดบ้าง อะไรงี๊น่ะค่ะ เจ้าหน้าที่ฟร้อนท์ที่โรงแรมช่วยดูและบอกให้ได้ แต่ลองคิดดูสิคะว่าถ้าคุณต้องจำยาที่มีอยู่หลายซองว่ากินอะไร ตอนไหน อย่างไร โดยที่บางครั้งรูปร่างของเม็ดยาก็ไม่ต่างกันมาก คุณจะแน่ใจได้อย่างไรว่ากินผิดหรือกินถูก หรือบางทีอาจสับสนได้ โชคดีมากที่เราอยู่แถวนั้นเลยช่วยเอาสเลตกับสไตลัส (อุปกรณ์การเขียนอักษรเบรลล์) มาช่วยเขียนฉลากยาให้เป็นเบรลล์ใส่ในซองยาแต่ละซองให้คุณอินโดคนนั้นค่ะ เค้าขอบคุณใหญ่เลย (อิๆ รู้สึกดีที่ได้ทำประโยชน์)

 

เรื่องที่เล่ามานี้อาจชี้ให้เห็นถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นต่อชีวิตและทรัพย์สินของคนตาบอดได้ หากพวกเราไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร เนื่องจากไม่สามารถมองเห็นเพื่ออ่านฉลากของผลิตภัณฑ์ต่างๆ ได้ ดังนั้นในปัจจุบันจึงมีความพยายามที่จะใส่อักษรเบรลล์เข้าไปในแพ๊คเกจของผลิตภัณฑ์บางประเภทและบางยี่ห้อ เช่น กระป๋องเครื่องดื่มแอลกอลฮอลที่ญี่ปุ่น, ที่กล่องครีม และล่าสุดที่อังกฤษมีความพยายามที่จะทำฉลากยาและวิธีการใช้ยาให้เป็นอักษรเบรลล์ค่ะ

 

เอาล่ะค่ะ นี่เป็นเพียงประสบการณ์เล็กๆ น้อยๆ ที่เอามาเล่าสู่กันฟังสนุกๆ (หรือเผื่อจะมีเพื่อนๆ คนไหนผ่านมาอ่านแล้วเกิดปิ๊งไอเดียอยากออกแบบแพ๊คเกจจิ้งของผลิตภัณฑ์เจ๋งๆ ให้คนตาบอดสามารถใช้ได้ หรือเกิดความคิดจะเอาอักษรเบรลล์ไปแปะบนตัวผลิตภัณฑ์ต่างๆ ก็ไม่ว่ากันค่ะ จะเป็นการดีมากซะด้วยซ้ำไป)

Comment

Comment:

Tweet

อันที่จริงเค้าน่าจะมีอักษรเบรลล์ติดไว้ที่ผลิตภัณฑ์ต่างๆ โดยเฉพาะยานะคะ


เอาใจช่วยค่ะbig smile

#20 By เนม (58.136.59.234) on 2009-08-03 07:50

U2iyjf wgzoxuxm xwvyngpr twfuyqxa

#19 By MAnZvzgqVrOuH (89.248.172.50) on 2009-07-28 09:29

ขอบคุณที่ส่งมาให้อ่านนะคุณปอม จริงๆ ตอนนี้เจก็มีตัวอย่างงานไว้บ้าง ที่สกรีนฉลากยาเป็นอักษรเบรลล์ อยากส่งไปให้คุณปอมดูจัง จะได้ช่วยวิจารณ์ละก็ให้คำแนะนำเจด้วย

โอเค ปะจ๊ะ

#18 By Jay (58.9.54.129) on 2009-02-27 11:18

อิอิ . . . Thank big smile

#17 By น้ำหอม (118.172.61.194) on 2009-01-18 18:28

ชอบวิธีการมองโลกของปอมมาก ถ้าเป็นคนทั่วไปคงมัวแต่กลุ้มใจที่ทำอะไรก็ไม่สะดวก แต่ปอมสามารถมองให้เป็นเรื่องขำๆได้ เจ๋งดีอ่ะ

#16 By Marcus (146.23.250.105) on 2009-01-08 13:05

ปอมมี่ วันนี้รอๆปอมอยู่แต่ไม่เห็นปอมออน จะแซวนิดหน่อยเรื่องคำอวยพรจากของขวัญของลูกเกด

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ได้คัพเค้กไปสองก้อนแล้ว เป็นไงบ้างจ๊ะป่อมป๊อม หุๆๆๆ
สวัสดีปีใหม่จ้ะปอม
เหวย... ไปหาองคุลีมารมาดูกันจากไหนได้เนี่ย ตั้งแต่ดูในโรงหนังตอนมันเฉายแล้วพี่ก้อยยังไม่ได้ดูที่ไหนอีกเลย กลัวตัวเอง โฮะๆๆๆ
พี่ก้อยลองอ่านว้าวุ่นเล่นๆ ไปตอนสองตอนแล้ว แต่ต้องขออภัยด้วยที่ไม่สามารอ่านได้เป็นทางการนักเพราะพี่บ้าจี้ อ่านไปก็ขำไป บางช่วงหัวเราะก๊ากออกมาเลยหยุดไม่ได้ เลยต้องหยุดเทปไว้ก่อนแล้วนั่งขำให้เสร็จถึงอ่านต่อได้ ขนาดอ่านมาหลายรอบแล้วนะเนี่ย...
คู่กรรมอาจจะช้าอีกหน่อยนะ ยังไม่ได้ซ่อมพวกตอนเสียงพัดลมเลย อยู่บ้านแก้มใสกวนตลอดหาเวลานั่งอ่านเงียบๆไม่ได้เลยจ้ะ
ฝากหวัดดี ลีม กรีนแก็งค์ด้วยนะจ๊ะ คิดถึงทุกคนเลยจ้ะ

#14 By Barai: Oh... I am Fortune's Fool on 2009-01-03 08:51

นั่นแน่ มีชื่อเรามาโผล่ด้วยนะเนี่ยยยย
เรื่องเลซื้อของหน่ะ สำหรับเรา เราว่าส่วนมากเราได้ของตามต้องการนะ ทั้งเลือกเองและเลือกกับคนอื่น
แต่เหตุการณ์นี้เด็ดสุด
เมื่อสองปีที่แล้วพี่สาวเรามาเที่ยวที่นี่ ก็บังเอิญสะเหลือเกิน เจ๊แกไปซื้อขนมจากร้านเบเกอรี่ (ร้านที่พี่เคยซื้อ แถว ๆ สถานีรถไฟในไบรตั้นหน่ะ) ไปก็ไปคนเดียว กินก็กินคนเดียว แล้วก็ไม่ยักถามที่ร้านว่าขนมนั้นชื่ออะไร
คราวนี้เราจะกลับเมืองไทย พี่เราก็ว่า เต็ง ซื้อขนมนั้นมาให้หน่อยซิ
ฮะ ขนมนั้น ขนมอะไร เราถาม
มันก็ว่า ขนมคล้าย biscuit แต่แป้งนุ่ม ๆ มีช็อกโกแลตสอดไส้ แป้งประกบกัน ช็อกโกอยู่ตรงกลาง (นี่คือสองอาทิตย์ก่อนกลับ)
เราก็เลยไปที่ร้านแล้วอธิบาย อ้าว ตาย พนักงานขายเป็นคนฝรั่งเศส เราอธิบายไป เขางงไป เขาถามมาเรางง
เลยโทรหาพี่สาวถามว่ามันวางอยู่ตรงไหนในตู้กระจก มันก็ว่า อยู่ตรงมุม ๆ หน้าสุด ฝั่งประตู
ราก็ชี้เลย เอาอันนี้หนึ่งชิ้นค่ะ
ปรากฏเป็นพายไก่
วันต่อไปลองใหม่ แต่ไม่เคยได้กินในสิ่งที่พี่เราบรรยายไว้เลย
ไม่รู้ว่า เป็นเพราะตาบอดไม่เห็น หรือตาดีทำพิษกันแน่นะ

ส่งของขวัญให้แล้วนะพี่ อย่าลืมหนังสือbig smile

#13 By ลูกเกด on 2008-12-31 18:45

จะเข้ามาถามว่าเคยอ่านเรื่อง ว้าวุ่น ของปินดา โพสยะ ไหมจ๊ะ หรือมีใครอ่านแล้วหรือยังในห้องสมุดเสียง ถ้ายังว่างๆ พี่ก้อยจะอ่านให้ฟัง เป็นหนึ่งในหนังสือเล่มโปรดอีกเล่มของพี่เลย ฮาโครตๆ อ่านทีไรขำน้ำตาเล็ดทุกที หลังจากอ่านคู่กรรมแล้ว อยากอ่านอะไรขำๆ บ้าง เครียดกับฮิเดโกะมานานด้วยความที่อ่านไปอินไป เพลียฮาร์ตมากๆ ค่ะ
ช่วงนี้พี่ก้อยอัพบล็อกบ่อยน้า ใกล้ปีใหม่มีเรื่องอะไรทำเยอะเลย หนุกดี แล้วคุยกันจ้ะ

#12 By Barai: Oh... I am Fortune's Fool on 2008-12-28 21:46

ปอม คู่กรรมใกล้เสร็จแล้วนะจ๊ะ พี่ก้อยกะให้เสร็จทันปีใหม่ จะได้ส่งไฟล์ให้หนูเป็นของขวัญปีใหม่ however มีบางไฟล์ (ก็หลายอยู่) ที่ต้องซ่อมอ่านใหม่หมดเลย เพราะตอนที่อ่านดันเปิดพัดลมด้วย เมืองไทยมันร้อนนี่นา เสียงเลยแทรกไปเต็มๆ จนฟังไม่รู้เรื่อง (แต่ว...)sad smile เสียงอาจจะไม่ดีเท่าไหร่นะ โทษเครื่อง Mp3 อันนี้ของพี่ที่คุณภาพเสียงอัดไม่ค่อยเอาอ่าว (ไม่โทษเสียงตัวเองเล้ย... มั่นใจว่าเสียงดี โฮะๆๆๆ) แต่มันเล็กๆ พกพาสะดวกดี เอาแค่พอฟังได้เนอะปอมเนอะ
คิดถึงนะจ๊ะ อย่ากินมาก แล้วอย่ารีบร้อนวิ่งลงบันไดรู้เปล่าเป็นสาวเป็นนาง

#11 By barai (113.53.6.24) on 2008-12-27 21:12

merry x'mas & happy new years 2009 จ้าปอม

ในการ์ดพลอยเขียนอวยพรปอมว่า

ขอให้ปอมมีความสุขมากๆ ในปี 2552 นี้
เรียนจบกลับมาพัฒนาประเทศเราไวๆ
พลอยจะเอาใจช่วยจ้า

พลอยส่งถุงมือซานต้ามาให้ปอมเป็นของขวัญด้วยนะจ้ะ แต่ส่งมาในนามของบล็อกโครงการไทยช่วยสันติสุข พลอยเองก็ต้องขอบคุณปอมมากๆ เช่นกันจ๊ะ

ตอนนี้โครงการฯปิดแล้วนะ ได้เสื้อเกราะกันกระสุนไปบริจาค 100 ตัว เป็นจำนวนเงิน 5 แสนบาทจ้า และก็ได้รถจักรยานยนต์ 4 คัน เกือบๆ 3 แสนบาท รวมค่ายาเวชภัณฑ์ รวมของอื่นๆ อีก ก็เกือบๆ 9 แสนบาทจ้า..

big smile big smile big smile

#10 By พี่พลอยจ๋า on 2008-12-26 23:13

สงสัยบล็อกเราเพี้ยนคนเดียวมังคะ

เมื่อวานได้ซานต้า 2 ตัว วันนี้ได้ 1 ตัวค่ะ

สวัสดีปีใหม่ค่ะ มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรงนะคะ

#9 By นกจร on 2008-12-26 22:13

ไอเดียดีนะครับถ้ามีอักษรเบรลล์ติดอยู่ตรงผลิตภัณฑ์ อย่างน้อยๆก็บรรจุภัณฑ์ของผลิตภัณฑ์บางอย่างที่น่าจะมีผลเยอะอย่างพวกยาหรือวัสดุอันตรายอะ จะได้ช่วยคนตาบอดได้เยอะ

เหอๆ จะว่าไปถ้าเรื่องขนมก็อย่างว่าครับ แบบสุ่มก็ดีอย่างคือเราก็ได้รสชาติที่ไม่ซ้ำ 555+ แล้วแต่ดวง


อ่า ที่พี่ถามมาเรื่องอักษรเบรลล์ คือเพื่อนผมอยู่แพทย์รามาอะครับ เคยเล่าว่าต้องช่วยทำข้อสอบเอเน็ต(หรือข้อสอบอะไรนี่แหละ) เป็นอักษรเบรลล์ แล้วก็ให้ดูเครื่องมือทำ อย่างที่พี่บอกไว้เลย ^^ ก็คิดว่า เอ้ย น่าสนใจดีเหมือนกัน ถ้ารู้อีกภาษาเพิ่ม แล้วพอดีก็อยากจะลองทำชื่อเป็นลายแปลกๆ ดู เลยนึกขึ้นมาได้ก็ search จากกูเกิล ก็บังเอิญมาเจอบล็อคพี่นี่แหละครับ open-mounthed smile น่าแปลกตรงที่ตัวเองก็ทำบล็อคอยู่ แต่ไม่ได้มาหาใน exteen 555+

ที่จริงผมเองก็คิดอยู่บ่อยๆนะ ว่าอยากทำอะไรให้คนตาบอดหรือคนพิการคนอื่นๆมั่ง อย่างเพื่อนผมก็มีไปอัดเสียงอ่านหนังสือให้คนตาบอดน่ะครับ big smile

ไว้ถ้าว่างๆก็อยากจะไปทำเหมือนกัน แต่ท่าทางคงต้องอีกซักพักแฮะ ~ เพราะตอนนี้ผมเองก็เรียนหนักใช่ย่อยเลย เหอๆ cry

#8 By wein on 2008-12-26 18:19

ตาดี บางครั้งยังหยิบผิดเลยค่ะ อย่างไปเลือกขนมปังบนชั้นอยากได้ใส้เผือกค่ะ หยิบไปหยิบมา พอมาถึงบ้าน อ้าว ดันเป็นไส้สังขยาไปเสียนี่

แต่เคยเห็นคนตาบอดไปซื้อของที่แผนกซุปเปอร์มาเก็ตนะคะ ยังทึ่งเลยค่ะ ว่าเขาซื้อถูกได้ยังไง เขาไปคนเดียวหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจค่ะ แต่เห็นเดินเลือกของคนเดียว ทึ่งมากๆ เลยค่ะ

#7 By นกจร on 2008-12-25 22:01


http://bjnvlmb.100megsfree8.com/se/bart-simpson-doing-it.html

#6 By zbCMbJRexUqoC (193.227.14.64) on 2008-12-25 18:35

เอ...คุณเป็นคนตาบอดใช่มั้ยคะ? จากที่อ่านผ่านๆน่ะค่ะ
พอดีว่าอยากรู้จัก อิอิ
ดิฉันมีเพื่อนตาบอดเยอะค่ะ เห็นว่าคุณเองก็มองไม่เห็น ก็เลยอยากขอทำความรู้จักเพื่อนเพิ่มอีกสักคน
แอ็ดเมลมานะคะ payoon_khp@hotmail.com
ชื่อต่างค่ะ
หวังว่าจะได้เป็นเพื่อนกันนะคะ

#5 By payoon (203.131.211.142) on 2008-12-22 22:12

งั้นการซื้อสินค้าที่คละๆหลายๆแบบก็คงเป็นของต้องห้ามของคนตาบอดสินะเนี่ย

แต่อย่างว่าแหละปอม เชนเคยซื้อบิสกิตไส้หลายๆแบบๆผสมๆกัน แต่เปิดถุงแง้มๆแล้วล้วงมือเข้าไปหยิบแทน อยากกินรสชอกโกแลต หยิบมาเจอแต่รสเนย โคตรเซ็งไปเหมือนกันsad smile
อยากทำอะไรเพื่อคนตาบอดจริงๆค่ะ

แต่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนสักแต่พูดว่าอยากทำๆๆๆแต่ไม่เคยทำอะไร ..เฮ้อ

จะเข้ามาบ่นทำไมเนี่ยเรา

แวะเข้ามาทักทายค่ะ


big smile big smile big smile

#3 By good girl gone fat on 2008-12-22 11:40

อย่าว่าคนแต่คนที่มองไม่เห็นมีอาการแบบนี้เลยครับ แม้แต่ปอนที่มองเห็นปอนยังเป็นเลยครับ ทั้งยี่ห้อและแพคเกจก็จำไม่ค่อยได้เพราะเดี๋ยวนี้มันละลานตาไปหมด ถ้าซื้อมาแล้วทิ้งระยะเวลาสักหน่อยก็ลืมแล้ว ที่จริงถ้าฉลากสินค้ามีอักษรเบลล์ด้วยก็ดีมากเลยนะครับ ปอนว่าถ้าพิมพ์ไว้มันน่าจะทำฉลากสวยขึ้นอีกนะครับ

ขอโทษด้วยนะครับไม่ค่อยมาเยี่ยมเยียนคุณปอมเลย.. ตอนนี้ยุ่งเหลือเกินครับconfused smile

#2 By ปอนปอน on 2008-12-22 10:46

เมื่อเช้าไปโบสถ์มา (แถวนี้ไม่มีวัดไง) ก็จามเอา ๆ มิน่าชื่อเรามาโผล่อยู่แถวนี้นี่เอง ช่วงนี้เป็นแขกบล็อกนี้บ๊อยบ่อยเนอะปอม big smile
ไปซื้อชีโตสมาแล้ว (เอาจนได้) เรื่องขนมเนี่ย..ขอ ให้บอก...
เออ ขอเสริมอีกนิดเรื่องหาซื้อขนมนะ ส่วนใหญ่เราก็มักจะทำอะไรเองที่นี่ มีครั้งหนึ่งติดใจขนมญี่ปุ่นซึ่งมีพี่แนะนำอีกทอด ปรากฎติดใจจะไปหาใหม่ ไม่รู้ชื่อ (มันก็เป็นตัวคันจิด้วยสิ) เอาไงดี อยากกิน พอดีโชคดีไปเจอคนญี่ปุ่นที่ร้านเลยให้เขาวยหาให้ อธิบายแทบตาย... ถ้าขนมที่ว่ามีเบบร์ลแปะไว้เหมือนกระป๋องเบียร์ของญี่ปุ่นก็ดีสิเนอะ open-mounthed smile
เล่าต่ออีกหน่อย เคยทำรายงานเรื่อง RFID ที่แปะแทกส์แล้วเอาเครื่องส่งสัญญาณไปอ่านตามแผงสินค้า มันก็สามารถบอกได้ว่าสินค้านี้คืออะไร ราคาเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครกล้าลงทุนขนาดให้มันพูด ได้แต่กดคิดราคาเฉย ๆ โอย...ถ้าจะยาว กระซิบผ่านหลังไมล์แล้วกันนะถ้ามีใครอยากรู้อ่ะ ไปล่ะ

#1 By Apple (149.159.14.204) on 2008-12-22 01:47